Συντηρητικές Θεραπείες Ισχίου

Η θεραπεία των παθήσεων του ισχίου επικεντρώνεται στη μείωση του πόνου και τη βελτίωση της κινητικότητας της άρθρωσης καθώς και στην διόρθωση της παραμόρφωσης. Στην αρχή η θεραπεία είναι πάντα συντηρητική και περιλαμβάνει:

  • Ανάπαυση και αποφόρτιση,
  • Άσκηση και φυσιοθεραπεία,
  • Έλεγχο του σωματικού βάρους,
  • Φάρμακα από το στόμα και
  • Ενέσεις στο ισχίο

Η χειρουργική θεραπεία πολλές φορές αποτελεί την μόνη οριστική λύση αλλά συνιστάται μόνο όταν οι συντηρητικές θεραπευτικές επιλογές αδυνατούν να προσφέρουν ανακούφιση από τα συμπτώματα

Η ανάπαυση και η αποφόρτιση με την χρήση βακτηρίων ή ενός μπαστουνιού μπορεί να είναι αρκετή για την ανακούφιση από τον πόνο. Αυτή πολλές φορές συνδυάζετε και με την λήψη από αντιφλεγμονώδη φάρμακα.

sintiritikes-therapeies

Η άσκηση και η φυσιοθεραπεία αποτελούν την πρώτη γραμμή προσέγγισης στην αντιμετώπιση των παθήσεων του ισχίου. Ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα φυσιοθεραπείας θα πρέπει να σχεδιαστεί βασισμένο στην συγκεκριμένη κατάσταση του κάθε ασθενή. Αυτό περιλαμβάνει ασκήσεις για την ενδυνάμωση της μυϊκής ισχύος, κινησιοθεραπεία για την διατήρηση του εύρους κίνησης της άρθρωσης και ειδικές ασκήσεις ιδιοδεκτικότητας. Επιπρόσθετα ο φυσιοθεραπευτής μπορεί να κάνει χειρομαλάξεις (μασάζ), κρυοθεραπεία και νευροδιέγερση για να βοηθήσει τον ασθενή με τον πόνο του, το εύρος κίνησης και την ενδυνάμωση του σκέλους.

Η απώλεια του σωματικού βάρους, ανάλογα με την περίπτωση, θα χρησιμεύσει επίσης για να μειώσει την πίεση στο ισχίο.

Τα μη-στεροειδεί αντι-φλεγμονώδη είναι τα πιο συχνά συνταγογραφούμενα φάρμακα για τη μείωση του πόνου και του οιδήματος που προκαλείται από την αρθρίτιδα. Οι αναστολείς της COX-2 είναι μια σχετικά νέα κατηγορία μη-στεροειδών αντι-φλεγμονωδών φαρμάκων που προσφέρει σημαντικά οφέλη στη αντιμετώπιση της αρθρίτιδας. Η COX-2 είναι μια πρωτεΐνη στο σώμα που βοηθά στην παραγωγή των ουσιών που προκαλούν φλεγμονή στις αρθρώσεις. Οι αναστολείς της COX-2 μπλοκάρουν την δημιουργία της με αποτέλεσμα την μείωση της φλεγμονής. Η μακροχρόνια χρήση των μη-στεροειδών αντι-φλεγμονωδών φαρμάκων είναι δυνατόν να προκαλέσει προβλήματα στο στομάχι και στα νεφρά.

Η γλυκοζαμίνη και η θειική χονδροϊτίνη αποτελούν δυο παράγοντες που εμφανίζονται φυσιολογικά στο σώμα. Αυτοί οι παράγοντες είναι δυνατόν να συνταγογραφηθούν ως συμπλήρωμα με την μορφή χαπιού. Η γλυκοζαμίνη διεγείρει το σχηματισμό και την επισκευή του αρθρικού χόνδρου, ενώ η θειική χονδροϊτίνη εμποδίζει τα άλλα ένζυμα του οργανισμού να διασπάσουν τα δομικά στοιχεία του αρθρικού χόνδρου. Πολλοί πιστεύουν ότι η γλυκοζαμίνη και η χονδροϊτίνη έχουν αντιφλεγμονώδη δράση που βοηθά στην ανακούφιση του πόνου της οστεοαρθρίτιδας, με λιγότερες παρενέργειες από τα μη-στεροειδεί αντι-φλεγμονώδηι. Επιστημονικά δεν έχει αποδειχθεί αν στην πραγματικότητα επιβραδύνουν την εκφυλιστική διαδικασία ή βοηθούν στην αποκατάσταση του χόνδρου σε αρθριτικές αρθρώσεις.

sintiritikes-therapeies

Οι ενέσεις του ισχίου γίνονται συχνά είτε για να βοηθήσουν στην επιβεβαίωση μιας διάγνωσης είτε ως θεραπευτική αγωγή. Αυτές μπορεί να είναι ενδοαρθρικές (δηλαδή ενέσεις που εγχέονται μέσα στην άρθρωση του ισχίο) ή εξωαρθρικές (δηλαδη ενέσεις που εγχέονται στους ιστούς γύρο από το ισχίο).

 

Ενδαρθρικές ενέσειςsintiritikes-therapeies

Στις περισσότερες περιπτώσεις μια ένεσης μέσα στην άρθρωση με τοπικό αναισθητικό σε συνδυασμό με ένα κορτικοστεροειδές πραγματοποιείται για διαγνωστικούς λόγους (για να επιβεβαιωθεί ότι τα συμπτώματα προέρχονται στην πραγματικότητα από το εσωτερικό της άρθρωσης). Για παράδειγμα, εάν μια βλάβη του επιχειλίου χόνδρου είναι πραγματικά συμπτωματική, μια ένεση μέσα στην άρθρωση (όπου βρίσκεται ο επιχείλιος χόνδρος) θα οδηγήσει στην ανακούφιση του πόνου. Εάν το πρόβλημα προέρχεται από το εξωτερικό της άρθρωσης (δηλαδή από τη μέση ή τους μύες) ο πόνος δε θα επιλυθεί με μια ένεση εντός της άρθρωσης.

Στα αρχικά στάδια της αρθρίτιδας, όταν η θεραπεία με φάρμακα λήψης από το στόμα δεν επαρκεί, ο ασθενής μπορεί να δοκιμάσει τη θεραπεία των ενδοαρθρικών ενέσεων με βιολογικούς παράγοντες  όπως το Υαλουρονικό Οξύ (Hyaluronic acid), οι Αυτόλογοι Αυξητικοί Παραγόντες (PRP) και τα Βλαστοκυττάρα (Stem Cells). Αν και αυτή δεν αποτελεί μία μόνιμη λύση, στα αρχικά στάδια μπορεί να προσφέρει ανακούφιση στον ασθενή για κάποιο χρονικό διάστημα. Οι Ενδοαρθρικές ενέσεις είναι διαδικασία μίας ημέρας και έχει καλά αποτελέσματα εφόσον εφαρμόζεται από ειδικούς και έμπειρους ορθοπαιδικούς στο νοσοκομείο. Οι ενέσεις του ισχίου συνήθως πραγματοποιούται υπό ακτινοσκοπικό έλεγχο. Η ακτινοσκόπηση χρησιμοποιείται για την πιο ακριβή καθοδήγηση, στόχευση και τοποθέτηση της βελόνας. Οι ενδοαρθρικές ενέσεις μερικές φορές γίνονται και υπό υπερηχογραφικό έλεγχο.

Η ανακούφιση του πόνου μετά από μια ένεση στην άρθρωση του ισχίου ποικίλλει από ασθενή σε ασθενή. Οι ασθενείς μπορεί να μην ανακουφισθούν άμεσα από τον πόνο ανάλογα με το αν η άρθρωση του ισχίου είναι η κύρια πηγή του πόνου του ασθενούς. Ορισμένες φορές, ο ασθενής μπορεί να αισθάνεται μούδιασμα, αδυναμία ή μια περίεργη αίσθηση στο πόδι που έγινε η έγχυση για μερικές ώρες μετά την ένεση. Κάποιοι ασθενείς μπορεί να παρατηρήσουν μια μικρή αύξηση του πόνου που διαρκεί για 1-2 ημέρες, πριν να αρχίσει να εξασθενεί. Στην περίπτωση αυτή συνιστάται ανάπαυση, πάγος και απλά παυσίπονα.

 

 

Εξωαρθρικές ενέσεις

sintiritikes-therapeies

Ο ψοΐτης μυς βρίσκεται έξω από την άρθρωση του ισχίου. Οι ενέσεις κορτικοστεροειδούς στον ψοΐτη πραγματοποιούνται υπό υπερηχογραφικό έλεγχο ή υπό καθοδήγηση στον αξονικό τομογράφο. Αυτές οι ενέσεις γίνονται για να επιβεβα

ιωθεί η διάγνωση του συνδρόμου πρόσκρουσης του ψοΐτη στην κοτύλη. Ορισμένες φορές η ανακούφιση από τον πόνο μπορεί να είναι και μόνιμη. Σε άλλες περιπτώσεις όπου ο ψοΐτης προσκρούει σε ένα κακώς τοποθετημένο κοτυλιαίο εμφύτευμα η ένεση μπορεί να οδηγήσει στη διάγνωση αλλά όχι και στη μόνιμη ανακούφιση του πόνου.

Μια ένεση στον ορογόνο θύλακο του μείζονα τροχαντήρα γίνεται για εκείνους που παρουσιάζουν κλινικά συμπτώματα τροχαντηρήτιδας. Η θεραπεία πρώτης γραμμής είναι η φυσικοθεραπεία και τα αντιφλεγμονώδη. Εάν αυτή η θεραπεία δεν αποδώσει, μια ένεση κορτικοστεροειδούς ή PRPs στον ορογόνο θύλακο του μείζονα τροχαντήρα μπορεί να δώσει ανακούφιση από τα συμπτώματα. Αυτό το είδος της ένεσης είναι εύκολο να εκτελεστεί στο ιατρείο.

Εάν η άρθρωση του ισχίου που εγχύθηκε είναι η πηγή του πόνου, ο ασθενής αρχίζει να παρατηρεί ανακούφιση από τον πόνο από τη δεύτερη έως την πέμπτη ημέρα μετά την ένεση. Εάν δεν υπάρχει βελτίωση μέσα σε δέκα ημέρες μετά την ένεση, τότε ο ασθενής είναι απίθανο να κερδίσει κάποια ανακούφιση από τον πόνο από την ένεση και περαιτέρω διαγνωστικές εξετάσεις μπορεί να χρειαστούν για την ακριβή διάγνωση του πόνου στο ισχίο του ασθενούς.

 

Ο κος Ζάχος έχει fellowship εκπαίδευση (3 έτη) σε όλες τις πτυχές της χειρουργικής του ισχίου από δυο παγκοσμίου φήμης κέντρα, στην Μεγάλη Βρετανία από το North Bristol NHS Trust και στις ΗΠΑ από το USC – Keck School of Medicine. Είναι ένας από τους λίγους πιστοποιημένους ορθοπαιδικούς στην ρομποτική χειρουργική του ισχίου με την χρήση του ρομποτικού συστήματος MAKO® (MAKOplasty) στην Ελλάδα. Ο κος Ζάχος έχει βαθιά γνώση της παθολογίας του ισχίου και έχει πραγματοποιήσει μεγάλο αριθμό επεμβάσεων (αρθροπλαστικές, αναθεωρήσεις κλπ.) έχοντας αναπτύξει μεγάλη εμπειρία.