ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ ΙΣΧΙΟΥ

Τι είναι η χειρουργική διατήρησης της άρθρωσης του ισχίου (Hip Preservation);

Η χειρουργική διατήρησης της άρθρωσης του ισχίου βασίζεται στην ιδέα ότι ορισμένες παθήσεις του ισχίου, όταν εντοπιστούν νωρίς, μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά πραγματοποιώντας μια επέμβαση που σκοπό έχει την βελτίωση της εμβιο-μηχανικής της άρθρωσης του ισχίου. Ο σκοπός αυτών των επεμβάσεων είναι να καθυστερήσουν ή να αποτρέψουν την ανάπτυξη αρθρίτιδας, η οποία αναπόφευκτα οδηγεί στην αντικατάσταση της άρθρωσης (αρθροπλαστική ισχίου). Οι επεμβάσεις αυτές πραγματοποιούνται σε εφήβους και νεαρούς ενήλικες, προτού προκληθεί σοβαρή βλάβη στην άρθρωση.

 

Ποιες είναι οι επεμβάσεις διατήρησης της άρθρωσης του ισχίου είναι;

Η χειρουργική διατήρησης της άρθρωσης του ισχίου είναι ένας γενικός όρος για τις ακόλουθες τεχνικές:

  • την αρθροσκόπηση ισχίου,
  • την χειρουργική εξάρθρωση του ισχίου (surgical dislocation),
  • την αποσυμφόρηση της μηριαίας κεφαλής με η όχι την χρήση αγγειούμενου μοσχεύματος
  • τις διάφορες οστεοτομίες του μηρού και της πυέλου.

 

Ποιες παθήσεις επωφελούνται από η χειρουργική διατήρησης της άρθρωσης του ισχίου;

Καταστάσεις όπως η δυσπλασία του ισχίου (DDH),  το σύνδρομο μηροακοτυλιαίας πρόσκρουσης (FAI) καθώς και άλλες καταστάσεις όπως η άσηπτη νέκρωση (AVN), η νόσος του Perthe’s και η επιφυσιολίσθηση της μηριαίας κεφαλής (SCFE) σχετίζονται με μεγάλη πιθανότητα εμφάνισης αρθρίτιδας του ισχίου. Με την πάροδο του χρόνου, αυτές οι καταστάσεις μπορεί να οδηγήσουν σε ένα μηχανικό πρόβλημα γύρω από το ισχίο που είναι επώδυνο, κατά τη διάρκεια ορισμένων δραστηριοτήτων. Εάν εντοπιστεί και αντιμετωπιστεί έγκαιρα η αιτία της μη φυσιολογικής εμβιο-μηχανικής, συχνά τα συμπτώματα μπορούν να βελτιωθούν σημαντικά και σε πολλούς ασθενείς να εξαφανιστούν προτού η βλάβη στην άρθρωση γίνει μη αναστρέψιμη.

Ορισμένες παθήσεις του ισχίου που θα μπορούσαν να επωφεληθούν από επεμβάσεις διατήρησης της άρθρωσης του ισχίου ξεκινούν από την παιδική ηλικία. Αν και για ορισμένες από αυτές, όπως η δυσπλασία του ισχίου, τα παιδιά ελέγχονται συστηματικά από πολύ μικρή ηλικία, ορισμένες φορές  η κατάσταση μπορεί να μην ανιχνευτεί μέχρι αργότερα στη ζωή τους. Άλλες καταστάσεις όπως το σύνδρομο μηροακοτυλιαίας πρόσκρουσης (FAI) τείνουν να αναπτύσσονται αργά με την πάροδο του χρόνου, ξεκινώντας από την εφηβεία και μπορεί να μην δώσουν συμπτώματα έως ότου οι ασθενείς είναι στη δεύτερη ή τρίτη δεκαετία της ζωής τους.

Τέλος και κάποιες βλάβες δευτερογενούς παθολογίας που μπορεί να έχουν συμβεί στο ισχίο, όπως η ρήξη του επιχείλιου χόνδρου ή ο τραυματισμός του αρθρικού χόνδρου μπορεί να επωφεληθούν από τις τεχνικές διατήρησης της άρθρωσης του ισχίου.

Η χειρουργική διατήρηση ισχίου: το παρόν και το μέλλον

Η ταχεία ανάπτυξη στη χειρουργική διατήρησης του ισχίου συμβαδίζει με την αντίστοιχη αύξηση των κλινικών ερωτημάτων και προκλήσεων. Ενώ οι τεχνικές μας ικανότητες να επιτύχουμε χειρουργική διόρθωση της παθοανατομίας του ισχίου έχουν σημειώσει τεράστια πρόοδο  με την χρήση της αρθροσκόπησης του ισχίου, οι απόλυτες ενδείξεις για την χρήση της καθώς και ο αντίκτυπός της στη φυσική εξέλιξη του συνδρόμου της μηροκοτυλιαιας πρόσκρουσης και της ρήξης του επιχείλιου χόνδρου δεν έχουν ακόμη καθοριστεί με σαφήνεια.

Η χρήση της αρθοσκοπικής χειρουργικής του ισχίου πρέπει να είναι υπεύθυνη και λελογισμένη και να βασίζετε στις ως τώρα γνώσεις μας. Επιπλέον πρέπει να τονίσουμε ότι η χρησιμότητα των ανοιχτών επεμβάσεων όπως η χειρουργική εξάρθρωση του ισχίου και η οστεοτομίες είναι τεράστια, και αυτές οι επεμβάσεις είναι συχνά απαραίτητες για την επίτευξη της πλήρους διόρθωσης της ανατομίας και της εμβιομηχανικής της άρθρωσης .

Οι αρθροσκοπικές και οι ανοιχτές επεμβάσεις παραμένουν συμπληρωματικές και η παθολογία πρέπει να καθοδηγεί την επιλογή της καλύτερης προσέγγισης για τη διατήρηση της άρθρωσης του ισχίου. Το «ελάχιστα επεμβατικό» στην τιμή της ατελούς θεραπείας είναι μια αποτυχία για τον χειρουργό και τον ασθενή, αλλά και «το μέγιστο επεμβατικό» με τη σχετικά μεγάλη περίοδο ανάρρωσης μπορεί να μην είναι απαραίτητο για πολλές προηγουμένως απρόσιτες παραμορφώσεις.

Μελέτες που εξετάζουν τις βιοχημικές, εμβιο-μηχανικές και κινηματικές επιδράσεις των παρεμβάσεών μας είναι απαραίτητες για την καλύτερη κατανόηση των συνεπειών των επεμβάσεων αυτών καθώς και του καθορισμού των ενδείξεων τους για θεραπεία στους διάφορους πληθυσμούς ασθενών. Η τρισδιάστατη δυναμική ανάλυση είναι ένα νέο και ισχυρό εργαλείο που μας βοηθά να κατανοήσουμε και να οπτικοποιήσουμε άμεσα την παθολογία των ενδοαρθρικών και εξω-αρθρικών συμπτωματικών προσκρούσεων του ισχίου στους ασθενείς με έντονη δραστηριότητα.

Ο κος Ζάχος έχει fellowship εκπαίδευση (3 έτη) σε όλες τις πτυχές της χειρουργικής του ισχίου από δυο παγκοσμίου φήμης κέντρα, στην Μεγάλη Βρετανία από το North Bristol NHS Trust και στις ΗΠΑ από το USC – Keck School of Medicine. Είναι ένας από τους λίγους πιστοποιημένους ορθοπαιδικούς στην ρομποτική χειρουργική του ισχίου με την χρήση του ρομποτικού συστήματος MAKO® (MAKOplasty) στην Ελλάδα. Ο κος Ζάχος έχει βαθιά γνώση της παθολογίας του ισχίου και έχει πραγματοποιήσει μεγάλο αριθμό επεμβάσεων (αρθροπλαστικές, αναθεωρήσεις κλπ.) έχοντας αναπτύξει μεγάλη εμπειρία.